Opis

Płyty z poliwęglanu komorowego są bardzo chętnie wykorzystywane w budownictwie. Popularność zawdzięczają swoim właściwościom mechanicznym i termicznym. Płyty z poliwęglanu są stosowane do aranżacji wejść do budynków oraz budowy zadaszeń tarasów i balkonów.

Poliwęglan komorowy bezbarwny 16 mm 0,98 x 3,0 m HG – zalety:

• szerokie komory – przepuszczają do 87% promieni słonecznych
• bardzo dobre parametry izolacyjne
• dobra przepuszczalność światła
• niski ciężar płyt sprawia, że zadaszenie nie wymaga kosztownej konstrukcji nośnej
• odporne na uderzenia i zarysowania
• odporne na warunki atmosferyczne i promieniowanie UV
• dobra ognioodporność
• możliwość gięcia płyt na zimno
• łatwość obróbki i montażu

Właściwości płyty:

• Płyta komorowa poliwęglanowa o grubości 16 mm
• bezbarwny

Wymiary:

• szerokość: 980 mm
• długość: 3000 mm

Ułożenie arkuszy:

• Arkusze poliwęglanu komorowego montujemy z kanałami żebrowymi nachylonymi ku dołowi. W ten sposób zmniejsza się gromadzenie brudu wewnątrz arkusza i ułatwia odprowadzanie skroplonej wilgoci.
• Płyty powinny być montowane przylegającymi krawędziami połączonymi profilem szybowym dostosowanym do systemu oszklenia.
• W przypadku płyt umieszczonych w płaskiej lub poziomej pozycji (dachy, górne świetliki) niezbędne jest co najmniej 5-procentowe nachylenie. Zaleca się jednak co najmniej 10-procentowe nachylenie. Większe nachylenie zapewnia lepsze odprowadzanie wody deszczowej i samooczyszczanie. Zmniejsza to ryzyko infiltracji wodą i zanieczyszczeniami przez złącza i śruby mocujące. Większe nachylenie przyczynia się do pozbycia się wrażenia ugięcia blachy pod wpływem ciężaru.
• Długość jest określana jako równoległa do żeber, a szerokość jest zawsze prostopadła do żeber.

Montaż płyt:

• Do montażu płyt można zastosować różnego rodzaju mocowania, występujące na rynku. W zależności od grubości płyt, wielkości obciążenia i sposobu mocowania należy dostosować rozstawy podpór w konstrukcji nośnej. W celu dobierania rozstawu podpór zaleca się skorzystanie ze szczegółowych wykresów i tabel opracowanych przez producentów płyt.
• Płyty poliwęglanowe posiadają warstwę chroniącą przed promieniowaniem UV. Która zabezpieczona jest folią maskującą z licznymi nadrukami, co więcej folia wskazuje, którą stroną montujemy płyty w kierunku światła.
• Przed montażem płyty należy usunąć część folii zabezpieczającej, resztę usuwamy niezwłocznie po zamontowaniu płyt.
• Otwory w płytach kanalikowych z poliwęglanu można wiercić za pomocą typowych wierteł do metalu lub wierteł widiowych.
• Otwory muszą być większe od średnicy wkrętu o 2 mm i nie mogą być bliżej niż 40 mm od brzegu płyty.
• Należy pamiętać, aby płyta podczas wiercenia przylegała do podłoża.

Cięcie płyt:

• Płyty  z poliwęglanu można ciąć piłą tarczową o drobnych zębach lub piłą ręczną pod niewielkim kątem. Podczas cięcia płytę podpieramy możliwie blisko ostrza i należycie unieruchamiamy, wyeliminujemy w ten sposób naprężenia i wibracje.
• Należy usunąć z płyty pył i wiórki sprężonym powietrzem. Otwarte komory powstałe po rozcięciu płyty, zabezpieczamy taśmą paroprzepuszczalną, dzięki temu ochronimy kanały przed wnikaniem kurzu i insektów.